خود او و قومش گرديد . اگر گذشت و لطف پروردگار به دادش نمىرسيد به يقين پس از حادثه دريا با نكوهش به خشكى مىافتاد و همه زحمات رسالت او به هدر مىرفت . پس پروردگار او را برگزيد و از صابرين قرار داد . بنابراين گاهى پروردگار بر اساس حكمت‌ها و مصلحت‌ها ، بلايا و اندوه‌هايى بر انسان وارد مىسازد كه سزاى اعمال او نيست ، بلكه حق تعالى بلا واندوه را وسيلهء ارتباط و سازندگى نفس او قرار مىدهد تا به درجات عاليه برسد . پس درجهء شايستگى انسان با ميزان شناخت او از حقايق معين مىشود . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : راههاى نجات و نابودى خودت را بشناس تا مبادا از خدا چيزى را به گمان اين كه نجات تو در آن است بخواهى ، حال آن كه سبب نابودى تو مىشود خداى عزّوجل فرموده است : « و انسان به همان صورت كه نيكىها را مىطلبد [ بدون توجه به عواقب امور و به سبب جهل به مصالح و مفاسد خويش ، گزند و آسيب و ] بدىها را مىطلبد و انسان بسيار شتاب زده و عجول است . « 1 » » « 2 » بسى جاى تعجب است كه اهل نجات بسيار اندك هستند ولى اهل گمراهى و تباهى به وفور يافت مىشوند پس بايد چاره‌اى انديشيد ! ؟ امام على عليه السلام دربارهء روح مؤمن مىفرمايد : إِذا صَعَدَتْ رُوْحُ الْمُؤْمِنِ إِلى السَّماءِ تَعَجَّبَتِ الْمَلائِكَةُ وَ قَالَتْ : عَجَباً ! كَيْفَ نَجا مِنْ دارٍ فَسَدَ فِيها خِيارُنا . « 3 »

--> ( 1 ) - اسراء ( 17 ) : 11 . ( 2 ) - مصباح الشريعة : 132 ، باب 62 ؛ بحار الأنوار : 90 / 322 ، باب 17 ، حديث 36 . ( 3 ) - غرر الحكم : 143 ، حديث 2555 .